சமீபத்தில் திரையரங்குகளில் வெளியாகி மக்களின் பெரும் ஆதரவை பெற்ற பத்தா திரைப்படம் அனைவரின் கவனத்தையும் முழுமையாக ஈர்த்துள்ளது. முன்னணி கதாநாயகனாக வலம் வரும் நடிகர் விஜய் சேதுபதி (Vijay Sethupathi) மற்றும் திறமையான இயக்குனர் பாலாஜி தரணிதரன் (Balaji Tharaneetharan) ஆகியோரின் மெகா கூட்டணியில் இந்த பிரம்மாண்டமான படைப்பு உருவாகியுள்ளது. அக்டோபர் 1 ஆம் தேதி வெளியான இந்த ஆக்ஷன் காமெடி படம் ரசிகர்களை வெகுவாக கவர்ந்துள்ளது.
என்னுடைய தனிப்பட்ட சினிமா அனுபவத்தில் நான் எத்தனையோ கேங்ஸ்டர் படங்களை திரையரங்குகளில் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் இந்த படம் எனக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு புதிய அனுபவத்தை நேரடியாக கொடுத்தது. முதல் நாள் முதல் காட்சியை பார்க்க தியேட்டருக்கு சென்ற போது ரசிகர்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய ஆரவாரம் நிரம்பி இருந்தது. அந்த ஆரவாரத்திற்கு சற்றும் குறையாத வகையில் படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியும் மிக நேர்த்தியாக படமாக்கப்பட்டிருந்தது.
ஒரு ரவுடியின் வாழ்க்கையை இவ்வளவு உணர்வுபூர்வமாக காட்ட முடியும் என்பதை இயக்குனர் ஆணித்தரமாக நிரூபித்து காட்டியுள்ளார். இந்த படத்தின் மாபெரும் வெற்றிக்கு மிக முக்கிய காரணம் இதன் எளிமையான மற்றும் வலுவான கதைக்களம் தான். எந்த விதமான ஆடம்பரமும் இல்லாமல் மிகவும் இயல்பான முறையில் கதாபாத்திரங்கள் நேர்த்தியாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவே சாதாரண ரசிகர்களையும் படத்தோடு எளிதில் ஒன்றிப்போக வைக்கிறது என்பது என்னுடைய ஆழமான தனிப்பட்ட கருத்து.
பொதுவாக தமிழ் சினிமாவில் ரவுடிகள் என்றால் அவர்கள் எப்போதும் கையில் ஆயுதங்களுடன் கோபமாகவே இருப்பார்கள் என்று தான் திரையில் காட்டுவார்கள். ஆனால் இந்த படத்தில் ஒரு தாதாவின் மனதிற்குள் இருக்கும் மென்மையான பக்கத்தை மிகவும் அழகாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இந்த தனித்துவமான அணுகுமுறை தான் படத்தை மற்ற சாதாரண கமர்ஷியல் படங்களில் இருந்து முற்றிலும் வேறுபடுத்தி காட்டுகிறது என்பதை நாம் உறுதியாக பதிவு செய்து சொல்லலாம்.
கதையின் பின்னணி!
இந்த கதையின் முழு பின்னணியும் 1986 ஆம் ஆண்டு மெட்ராஸ் நகரத்தை மையமாக கொண்டு அற்புதமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த காலக்கட்டத்தை திரையில் பார்ப்பது எனக்கு ஒரு அற்புதமான காலப்பயணம் செய்தது போன்ற ஆழமான உணர்வை கொடுத்தது. பத்தா (Baththa) என்ற பயங்கரமான ரவுடி அந்த பகுதியில் பெரிய ஆளுமையாக வலம் வருகிறான். அவனுடைய பெயர் சொன்னாலே அந்த ஊர் மக்கள் அனைவரும் பெருமளவு பயத்தில் நடுங்குகிறார்கள்.
அதே ஊரில் வாழும் 8 வயது சிறுவன் சபரி என்ற கதாபாத்திரத்தில் சாய் பிரித்விராஜ் (Sai Prithvi Raj) மிகச்சிறப்பாக நடித்துள்ளார். பள்ளிக்கூடம் மற்றும் வீட்டுப்பாடம் என்று மிகவும் அமைதியாக வாழும் ஒரு சாதாரண சுட்டி சிறுவன் அவன். முற்றிலும் தொடர்பில்லாத இந்த இருவரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் ஒரு கட்டத்தில் எதிர்பாராத விதமாக நேருக்கு நேர் சந்திக்கிறது. அந்த சந்திப்பு தான் படத்தின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைகிறது.
ஒரு நாள் யாரும் இல்லாத ஒரு பழைய பள்ளிக்கூடத்தின் கழிப்பறையில் அந்த ரவுடியை அறியாமல் தவறுதலாக பூட்டி விடுகிறான் அந்த சிறுவன். கையில் எந்த ஆயுதமும் இல்லாமல் தன்னுடைய அடியாட்கள் யாரும் இல்லாமல் அந்த ரவுடி தனிமையில் தவிக்கிறான். பலரை பயமுறுத்திய அவனுக்கு இப்போது தன் சொந்த பயத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டிய அசாதாரண சூழ்நிலை உருவாகிறது. இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான ஒரு காட்சி அமைப்பாகும்.
அந்த தனிமையான இடத்தில் அவனுக்கு பசியும் தனிமையும் பல யதார்த்தமான வாழ்க்கைப் பாடங்களை அமைதியாக கற்றுக்கொடுக்கின்றன. அதிகாரம் மற்றும் பணம் மட்டுமே வாழ்க்கை என்று நினைத்த அவனுக்கு அந்த சிறிய அறைக்குள் அடைபட்டு கிடப்பது பெரிய மனமாற்றத்தை உருவாக்குகிறது. தன்னிடம் இருந்த போது தான் துளியும் மதிக்காத பல சாதாரண விஷயங்களின் அருமையை அவன் இப்போது மெல்ல மெல்ல ஆழமாக உணர்ந்து கொள்ள ஆரம்பிக்கிறான்.
தன்னுடைய மனைவியுடன் அமர்ந்து சாப்பிட்ட உணவு மற்றும் குழந்தையின் சிரிப்பு குரல் என சின்ன சின்ன விஷயங்களை கூட அவன் மனதிற்குள் நினைத்து பார்க்கிறான். இதற்கிடையில் அந்த சிறுவன் மீண்டும் மீண்டும் அந்த இடத்திற்கு வந்து செல்கிறான். இருவருக்கும் இடையே ஒரு விசித்திரமான மற்றும் அழகான நட்பு உருவாக தொடங்குகிறது. இந்த நட்பு தான் கதையை அடுத்த கட்டத்திற்கு மிக அழகாக நகர்த்தி செல்கிறது.
நடிகர்களின் அபாரமான நடிப்புத்திறன்!
நடிகர் விஜய் சேதுபதி தன்னுடைய முதிர்ச்சியான அனுபவ நடிப்பின் மூலம் இந்த கதாபாத்திரத்திற்கு முழுமையான உயிர் கொடுத்துள்ளார். கோபக்கார ரவுடியாக மிரட்டும் போது எப்படி ஆக்ரோஷமாக நடிக்கிறாரோ அதே அளவுக்கு உணர்ச்சிபூர்வமான காட்சிகளிலும் அவர் பார்வையாளர்களை கண்கலங்க வைக்கிறார். பல இடங்களில் அவர் நேரடி வசனங்கள் பேசாமலேயே தன்னுடைய உடல் மொழி மற்றும் முகபாவனைகள் மூலம் பல விஷயங்களை கடத்தி விடுகிறார்.
குறிப்பாக அந்த சிறிய அறைக்குள் அவர் படும் அவஸ்தைகளும் அதனை தொடர்ந்து அவருக்குள் ஏற்படும் குற்ற உணர்ச்சிகளும் திரையில் பார்க்கும் போது நம்மை அறியாமலேயே ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அவருடைய உண்மையான நடிப்புத் திறமையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சரியான தீனியாக இந்த கதாபாத்திரம் அமைந்துள்ளது. இது அவருடைய திரையுலக பயணத்தில் ஒரு மிகச்சிறந்த மைல்கல்லாக என்றும் நிலைத்து இருக்கும்.
சிறுவன் சபரியாக நடித்துள்ள சாய் பிரித்விராஜ் அனைவரின் இதயங்களையும் வெகுவாக கொள்ளையடித்துள்ளார். ஒரு பெரிய நடிகருக்கு இணையாக எந்த விதமான பதற்றமும் இல்லாமல் மிக இயல்பாக திரையில் நடித்து அசத்தியுள்ளார். பயம் மற்றும் ஆர்வம் கலந்த அவருடைய முகபாவனைகள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக ரசிக்கும்படி இருக்கிறது. திரையரங்கில் பலரும் அந்த சிறுவனின் சுட்டித்தனமான யதார்த்த நடிப்பை பார்த்து கைதட்டி ரசித்தனர்.
ரவுடியின் மனைவியாக நடித்துள்ள லிஜோமோல் ஜோஸ் (Lijomol Jose) தன்னுடைய கதாபாத்திரத்தை மிகச் சிறப்பாக உள்வாங்கி செய்துள்ளார். குடும்பத்தை கவனிக்கும் ஒரு சாதாரண நடுத்தர வர்க்கத்து பெண்ணாக அவருடைய நடிப்பு மிகவும் கச்சிதமாக அளவாக இருந்தது. குறைந்த காட்சிகளில் மட்டுமே வந்தாலும் அவருடைய கதாபாத்திரம் கதையின் ஓட்டத்திற்கு மிகப்பெரிய பலத்தை சேர்க்கிறது. உணர்ச்சிகரமான குடும்ப காட்சிகளில் அவர் மிக அருமையாக ஸ்கோர் செய்துள்ளார்.
இந்த முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் மட்டுமின்றி அஜய் கோஷ் மற்றும் அர்ஜுன் சிதம்பரம் போன்ற துணை நடிகர்களும் தங்கள் பங்கை மிகச் சரியாக செய்துள்ளனர். ஒவ்வொரு காட்சியிலும் வரும் நடிகர்கள் அந்தந்த கதாபாத்திரங்களாகவே முழுமையாக வாழ்ந்துள்ளார்கள். சாந்தி பாலச்சந்திரன் மற்றும் ஹரி கிருஷ்ணன் ஆகியோரின் வருகை கதைக்கு மேலும் சுவாரஸ்யத்தை கூட்டுகிறது. அனைவரின் சிறப்பான கூட்டு முயற்சியும் தான் படத்தை இவ்வளவு நேர்த்தியாக உருவாக்கியுள்ளது.
தொழில்நுட்ப கலைஞர்களின் பங்களிப்பு!
இந்த படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று இசையமைப்பாளர் சாய் அபியங்கர் (Sai Abhyankkar) அவர்களின் உணர்வுபூர்வமான பின்னணி இசை தான். 1980 களின் காலக்கட்டத்தை நம் கண்முன் கொண்டு வருவதில் அவருடைய இசைக்கு மிகப்பெரிய பங்கு உள்ளது. உணர்வுபூர்வமான காட்சிகளில் அமைதியை பயன்படுத்தி அவர் கொடுத்திருக்கும் பின்னணி இசை பல இடங்களில் நம்மை மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. பாடல்களும் கதைக்கு ஏற்றவாறு மிக அருமையாக அமைந்திருந்தன.
ஒளிப்பதிவாளர் செல்வகுமார் எஸ் கே (Selvakumar S. K.) தன்னுடைய கேமராவின் மூலம் பல பிரம்மாண்ட மாயங்களை செய்துள்ளார். 1986 ஆம் ஆண்டின் மெட்ராஸ் நகரத்தை அதனுடைய பழமை துளியும் மாறாமல் மிக தத்ரூபமாக காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். குறிப்பாக அந்த பள்ளிக்கூடத்தின் கழிப்பறைக்குள் நடக்கும் காட்சிகளில் ஒளியமைப்பை மிக நேர்த்தியாக கையாண்டுள்ளார். அந்த குறுகலான இடத்திற்குள் ஒருவித பயத்தையும் தனிமையையும் அவருடைய ஒளிப்பதிவு நமக்கு நேரடியாக கடத்துகிறது.
படத்தொகுப்பாளர் ஆர் கலைவாணன் (R. Kalaivanan) படத்தின் வேகத்தை மிகச் சரியாக கையாண்டு பராமரித்துள்ளார். 159 நிமிடங்கள் ஓடக்கூடிய இந்த படம் எந்த இடத்திலும் தொய்வடையாமல் இருப்பதற்கு அவருடைய சிறப்பான எடிட்டிங் தான் முக்கிய காரணம். காமெடியான காட்சிகளில் இருந்து சட்டென்று உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளுக்கு மாறும் இடங்களை மிகவும் மென்மையாக கையாண்டுள்ளார். தேவையற்ற காட்சிகளை நீக்கி படத்தின் முழு சுவாரஸ்யத்தை தக்க வைத்துள்ளார்.
கலை இயக்குனரின் அற்புதமான கைவண்ணம் படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அப்பட்டமாக வெளிப்படையாக தெரிகிறது. பழைய காலத்து பொருட்கள் மற்றும் சுவரொட்டிகள் என அனைத்தையும் நுணுக்கமாக வடிவமைத்து அந்த காலக்கட்டத்தை மீண்டும் கண்முன் கொண்டு வந்துள்ளனர். ஒரு பழைய மெட்ராஸ் நகரத்தில் நாம் நேரில் நடந்து செல்வது போன்ற ஒரு முழுமையான ஆழமான உணர்வை இந்த படத்தின் தயாரிப்பு வடிவமைப்பு நமக்கு தடையின்றி கொடுக்கிறது.
இயக்குனர் பாலாஜி தரணிதரன் தன்னுடைய தனித்துவமான திரைக்கதை மூலம் மீண்டும் ஒருமுறை தன்னை நிரூபித்துள்ளார். ஒரு சீரியசான கதையை எடுத்துக்கொண்டு அதில் சின்ன சின்ன நகைச்சுவைகளை கலந்து மிகவும் சுவாரஸ்யமாக கொடுத்துள்ளார். எந்த இடத்திலும் லாஜிக் மீறல்கள் இல்லாமல் ஒரு முழுமையான திரைப்படத்தை ரசிகர்களுக்கு வழங்கி இருப்பதில் அவருடைய கடுமையான உழைப்பு மற்றும் அர்ப்பணிப்பு திரையில் நன்றாகவே தெரிகிறது.
உணர்வுபூர்வமான திரைக்கதை!
படத்தின் இரண்டாம் பாதி முழுவதும் அந்த ரவுடிக்கும் சிறுவனுக்கும் இடையிலான அழகான உரையாடல்களை சுற்றியே நகர்கிறது. ஒரு கொடூரமான மனிதனுக்குள் இருக்கும் மென்மையான சிறுபிள்ளைத்தனமும் ஒரு சிறுவனுக்குள் இருக்கும் முதிர்ச்சியும் அந்த காட்சிகளில் மிக அழகாக வெளிப்படுகின்றன. அவர்கள் இருவரும் பேசிக்கொள்ளும் வசனங்கள் மிகவும் இயல்பாகவும் அதே சமயம் ஆழமான அர்த்தங்களை கொண்டதாகவும் அமைக்கப்பட்டிருந்தது அனைத்து தரப்பு ரசிகர்களையும் ஈர்த்து கவர்ந்தது.
அந்த ரவுடி தன்னுடைய கடந்த காலத்தை பற்றி சிறுவனிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் காட்சி படத்தின் மிகச்சிறந்த உணர்ச்சிகரமான தருணமாகும். அந்த இடத்தில் இயக்குனர் எந்தவிதமான பெரிய வசனங்களும் இன்றி சிறுவனின் அமைதியான மௌனத்தின் மூலமே பல உணர்வுகளை நமக்கு புரிய வைத்து விடுகிறார். இது போன்ற நுணுக்கமான விஷயங்கள் தான் ஒரு சிறந்த படைப்பை உருவாக்குகின்றன என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.
படத்தில் வரும் காமெடி காட்சிகள் எதுவுமே வலுக்கட்டாயமாக திணிக்கப்பட்டதாக இல்லாமல் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மிக இயல்பாக அமைந்திருந்தது. ஒரு பெரிய ரவுடி பாத்ரூமில் மாட்டிக்கொண்டு முழிக்கும் போது ஏற்படும் பரிதாபமான நிலையை திரையில் பார்க்கும் போது சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. அதே சமயம் அவர் படும் கஷ்டங்களை தொடர்ந்து பார்க்கும் போது நமக்கே அவர் மீது ஒருவித அனுதாபமும் இரக்கமும் தானாகவே வந்துவிடுகிறது.
கிளைமேக்ஸ் காட்சி என்னை முற்றிலும் ஆச்சரியத்தில் உறைய வைத்துவிட்டது. ஆரம்பத்தில் நாம் பார்த்த முரட்டு ரவுடிக்கும் இறுதியில் வரும் மனிதனுக்கும் இடையே உள்ள பெரிய மாற்றத்தை இயக்குனர் மிக அழகாக பதிவு செய்துள்ளார். ஒரு மனிதனை சூழ்நிலைகள் எப்படி எல்லாம் மாற்றுகிறது என்பதை மிக ஆழமாக விளக்கியுள்ளனர். இந்த முடிவு ரசிகர்கள் மத்தியில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி அவர்களை சிந்திக்க வைத்துள்ளது.
இந்த படம் வெறும் கமர்ஷியல் அம்சங்களை மட்டுமே நம்பி எடுக்கப்படவில்லை. மனித உறவுகள் மற்றும் தூய்மையான அன்பின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் ஒரு கருவியாகவே செயல்படுகிறது. ஆக்ஷன் காதல் மற்றும் அதிரடி சண்டை காட்சிகள் இல்லாமல் ஒரு முழுநீள படத்தை இவ்வளவு சுவாரஸ்யமாக கொடுக்க முடியும் என்பதை இது மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது. இது தமிழ் சினிமா ரசிகர்களுக்கு ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அளித்துள்ளது.
ஒரு சிறிய அறையில் நடக்கும் கதையை வைத்துக்கொண்டு 2 மணி நேரத்திற்கும் மேல் ரசிகர்களை சீட் நுனியில் உட்கார வைப்பது சாதாரண விஷயமல்ல. இயக்குனர் தன்னுடைய திரைக்கதையில் வைத்திருந்த ஆழமான அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை தான் இந்த படத்தின் பிரம்மாண்ட வெற்றிக்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்துள்ளது. ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அவருடைய நுணுக்கமான பார்வையையும் கவனத்தையும் நம்மால் மிகத் தெளிவாக உணர முடிகிறது.
நான் திரையரங்கில் முழு ஈடுபாட்டுடன் படத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது என்னை சுற்றி இருந்த பலரும் சில காட்சிகளில் கண்கலங்குவதை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. ஒரு படம் மக்களின் மனதோடு பேசும் போது மட்டுமே இத்தகைய உண்மையான உணர்ச்சிகள் வெளிப்படும். எந்தவிதமான வற்புறுத்தலும் இல்லாமல் மிகவும் மென்மையாக மனித உணர்வுகளை தொட்டுச் செல்லும் ஒரு அழகான அனுபவமாக இந்த திரைப்பயணம் எனக்கு அமைந்தது.
விஜய் சேதுபதி போன்ற ஒரு மாபெரும் உச்ச நட்சத்திர நடிகர் இது போன்ற கதைகளை தேர்ந்தெடுத்து நடிப்பது சினிமா துறைக்கு மிகவும் ஆரோக்கியமான விஷயம். அவர் வெறும் ஹீரோயிசம் மற்றும் மாஸ் காட்சிகளை மட்டும் நம்பாமல் கதையின் ஆழத்தை புரிந்து கொண்டு நடித்திருப்பது பாராட்டுக்குரியது. அவருடைய இந்த தைரியமான முடிவு பல இளம் நடிகர்களுக்கும் இது போன்ற கதைகளை தேர்ந்தெடுக்க ஒரு உந்துதலாக அமையும்.
திரைப்படங்களில் வரும் வன்முறைகள் மற்றும் தேவையற்ற இரட்டை அர்த்த வசனங்களை முற்றிலும் தவிர்த்து குடும்பத்தோடு அனைவரும் அமர்ந்து பார்க்கும் படி இந்த படம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. குழந்தைகளுக்கும் பெரியவர்களுக்கும் ஒருசேர பிடிக்கும் வகையிலான ஒரு கதையை இயக்குனர் பாலாஜி தரணிதரன் மிகவும் நேர்த்தியாக கையாண்டுள்ளார். இன்றைய காலகட்டத்தில் இது போன்ற குடும்பங்கள் கொண்டாடும் தரமான படங்கள் வருவது மிகவும் அரிதான ஒரு விஷயமாகிவிட்டது.
படத்தில் வரும் அந்த சிறுவனின் ஒவ்வொரு சுவாரஸ்யமான கேள்விகளும் நம்மை நாமே பலமுறை ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைக்கின்றன. பெரியவர்கள் உலகத்தின் சிக்கலான விஷயங்களை ஒரு சின்ன குழந்தையின் பார்வையில் இருந்து அணுகும் விதம் மிகவும் சிறப்பாக இருந்தது. ஒரு சாதாரண சூழ்நிலை எப்படி 2 வேறுபட்ட மனிதர்களின் வாழ்க்கையை தலைகீழாக மாற்றுகிறது என்பதை இந்த படம் மிகத் தெளிவாகவும் அழகாகவும் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளது.
நான் முன்பு சொன்னது போல இந்த படம் என்னை தனிப்பட்ட முறையில் மிகவும் கவர்ந்துவிட்டது. இதனுடைய தாக்கம் படம் முடிந்து திரையரங்கை விட்டு வெளியே வந்த பின்பும் பல மணி நேரம் என் மனதிற்குள் இருந்து கொண்டே இருந்தது. ஒரு நல்ல திரைப்படம் என்பது நம்மை மகிழ்விப்பது மட்டுமின்றி நம்மை பல விஷயங்களை யோசிக்க வைக்க வேண்டும். அதை இந்த படம் நூறு சதவீதம் சரியாக செய்துள்ளது.
படத்தின் தயாரிப்பு நிறுவனங்களான சினி 1 ஸ்டுடியோஸ் மற்றும் ஏ ஃபார் ஆப்பிள் ஸ்டுடியோஸ் ஆகியோருக்கும் எனது மனமார்ந்த சிறப்பான பாராட்டுகள். நல்ல கதைகளை நம்பி துணிந்து முதலீடு செய்யும் இவர்களை போன்ற தயாரிப்பாளர்கள் இருக்கும் வரை தமிழ் சினிமாவில் நல்ல திரைப்படங்களுக்கு என்றுமே பஞ்சம் வராது. இவர்களுடைய இந்த தரமான படைப்பு பாக்ஸ் ஆபிஸில் மிகப்பெரிய வசூல் சாதனை செய்யும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
இசையமைப்பாளர் சாய் அபியங்கர் இசையில் உருவான பாடல்கள் அனைத்தும் படத்தின் ஓட்டத்தோடு இணைந்து மிகவும் இனிமையாக இருந்தன. தேவையில்லாத இடங்களில் குத்துப் பாடல்களை திணிக்காமல் கதையின் உணர்வுக்கு ஏற்ப பாடல்களை மென்மையாக உருவாக்கிய விதம் அருமை. குறிப்பாக உணர்வுபூர்வமான அந்த கிளைமேக்ஸ் காட்சியில் வரும் இசை நம் மனதை உருக்கும் அளவுக்கு மிகவும் ஆழமாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
ஒரு ரவுடி தனது வாழ்வில் இழந்த சந்தோஷங்களை மீண்டும் பெறுவதற்கான ஒரு அரிய வாய்ப்பாக அந்த சிறிய பாத்ரூம் சிறைவாசம் அமைகிறது. பணம் புகழ் என அனைத்தையும் தாண்டி குடும்பம் மற்றும் அன்பான மனிதர்களின் அரவணைப்பு மட்டுமே ஒரு மனிதனுக்கு உண்மையான நிம்மதியை தரும் என்ற கருத்தை மிக அழகாக பதிவு செய்துள்ளனர். இது இன்றைய இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை முறைக்கு மிகவும் தேவையான ஒரு பாடம்.
படத்தில் பல இடங்களில் நாம் வாய்விட்டு சிரிக்கும் படியான நகைச்சுவை காட்சிகள் நிறைய உள்ளன. ஆனால் அவை எதுவுமே திணிக்கப்பட்டதாக இல்லாமல் கதையின் இயல்பான ஓட்டத்திலேயே வருவது படத்தின் சுவாரஸ்யத்தை கூட்டுகிறது. விஜய் சேதுபதி அவர்களின் டைமிங் காமெடி இந்த படத்திலும் மிகச் சிறப்பாக வேலை செய்துள்ளது. அவர் அமைதியாக காமெடி செய்யும் விதமே அவருக்கு ஒரு தனி அழகை கொடுக்கிறது.
ஒரு பக்கம் பயங்கரமான ரவுடி என்ற பிம்பம் மறுபக்கம் ஒரு சிறுவனிடம் மாட்டிக்கொண்டு முழிக்கும் அப்பாவித்தனம் என 2 வேறுபட்ட குணாதிசயங்களையும் ஒரே நேர்கோட்டில் இணைத்து அற்புதமாக நடித்துள்ளார். அவருடைய இந்த அசாத்தியமான அசுரத்தனமான நடிப்புத் திறமை தான் படத்தை இந்த அளவுக்கு உயரத்திற்கு கொண்டு சென்றுள்ளது. அவரை திரையில் பார்க்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவருடைய கடுமையான மெனக்கெடல் நமக்கு நன்றாகவே புரிகிறது.
இந்த படம் நிச்சயம் பல உயரிய விருதுகளை குவிக்கும் என்பதில் எனக்கு துளியும் சந்தேகம் இல்லை. தேசிய விருதுகள் உட்பட பல முக்கிய விருது விழாக்களில் இந்த படம் பல பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட அதிக வாய்ப்புகள் உள்ளன. சிறந்த நடிகர் இயக்குனர் ஒளிப்பதிவு மற்றும் இசை என அனைத்து துறைகளிலும் இது ஒரு முழுமையான வெற்றிப் படமாக ரசிகர்களால் விமர்சகர்களால் கொண்டாடப்படுகிறது.
படத்தின் வசனகர்த்தாவுக்கும் ஒரு பெரிய சபாஷ் சொல்ல வேண்டும். ஒவ்வொரு வசனமும் மிகவும் கூர்மையாகவும் அதே சமயம் ஆழமான அர்த்தத்துடனும் எழுதப்பட்டிருந்தது. அந்த ரவுடி தனது வாழ்க்கையின் உண்மையை உணரும் போது பேசும் வசனங்கள் நேரடியாக நமது இதயத்தை தொடும் அளவுக்கு மிகவும் அருமையாக இருந்தது. எந்த விதமான ஆரவாரமும் இல்லாமல் அமைதியான முறையில் வசனங்கள் மூலம் ஒரு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளனர்.
ஒரு மனிதனின் அடிப்படை சுதந்திரம் பறிக்கப்படும் போது அவனுடைய மனநிலை எப்படி இருக்கும் என்பதை இந்த படம் மிக துல்லியமாக காட்டியுள்ளது. கையில் அதிகாரம் இருந்த போது தான் நினைத்ததை எல்லாம் செய்த ஒருவன் தனிமைப்படுத்தப்படும் போது எந்த அளவுக்கு உடைந்து போகிறான் என்பதை மிக தத்ரூபமாக திரையில் கொண்டு வந்துள்ளனர். இந்த உளவியல் ரீதியான அணுகுமுறை படத்திற்கு மிகப்பெரிய வலிமையை கொடுத்துள்ளது.
இந்த பத்தா திரைப்படம் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு தவிர்க்க முடியாத உன்னத படைப்பாகும். ரவுடியிசம் என்ற வழக்கமான கதையை எடுத்துக்கொண்டு அதில் இவ்வளவு ஆழமான மனித உணர்வுகளை கலக்க முடியும் என்பதை இயக்குனர் நிரூபித்துள்ளார். நீங்கள் குடும்பத்தோடு திரையரங்கிற்கு சென்று பார்க்க வேண்டிய ஒரு தரமான திரைப்படம் இது. விஜய் சேதுபதி அவர்களின் அபாரமான நடிப்பிற்காகவே இந்த படத்தை கட்டாயம் பார்க்கலாம்.
